عسل و کودکان

حضرت علی می فرماید : « عسل شفای هر دردیست .»

عسل یک غذای مفید برای کودکان بوده و در رشد آنها تاثیر بسزایی دارد و بهتر است

به جای شکر در غذای آنان استفاده شود مشروط بر اینکه مقدار آن از 30 تا 40 گرم یعنی سه قاشق چای خوری سه بار در روز بیشتر نباشد .

عسل در موارد زیر برای کودکان سودمند است

1.ضد کم خونی : عسل باعث افزایش هموگلوبین خون در کودکان ضعیف و مریض که دچار سوء هاضمه هستند،

می گردد و به علت داشتن ویتامین ب در رشد آنان تاثیر زیاد دارد زیرا عسل در دستگاه گوارش آنها به راحتی جذب می شود .

2.دردرمان اسهال خونی خفیف عسل مفید واقع می شود .

عسل و کودکان

3.در درمان شب ادراری اطفال مفید بوده و باعث جذب آب ، نگه داشتن رطوبت و کاهش میزان کلسیم خون آنان می گردد

به شرط آنکه آنها صبح و شام به میزان معقول (یک قاشق چای خوری ) عسل تغذیه نمایند .

4.نقش عسل در اطفال زمانی اهمیت پیدا می کند که نوزاد از شیر مادر محروم بوده و مجبور باشد از شیر گاو تغذیه نماید .

علت آن است که در شیر ریخته می شود و به نوزادان داده می شود

باید اول تبدیل به گلوکز شده و بعد به خون انتقال یابد در صورتی که در عسل گلوکز و فروکتوز مستقیما جذب خون می شوند .

5.در درمان برفک دهان اطفال یک قاشق چای خوری عسل یا عسل مخلوط با آبلیمو به طفل داده شود

تا مزه مزه نماید اگرچه خورده یا بیرون ریخته شود باز اثر خود را دارد .

6.در درمان زخم زبان کودکان،عسل و روغن حیوانی را مخلوط و چند مرتبه روی زبان بمالید ، سبب بهبود التهابات می شود .

7.عسل در درمان نفخ کودکان سودمند است .اگر نفخ کودکان همراه با یبوست باشد و مدفوع سفت و گلوله گلوله باشد

می توان به عنوان مکمل یک قاشق چای خوری رازیانه را به شیشه شیر کودک اضافه کرد .

بیش از یک یا دو بار در روز این کار را انجام ندهید و پس از بهبود مصرف آن را قطع کنید .

در صورت نبودن عسل رازیانه از پودر رازیانه با عسل استفاده شود .

توجه:مصرف عسل در کودکان کمتر از دو سال ممنوع می باشد .

عسل و خون

حضرت محمد فرمودند : « عسل هزار و یک خاصیت دارد و هزار و یک درد را شفا می دهد . »

عسل دارای کنش و تنش بسیار زنده و مثبتی روی میزان هموگلوبین خون دارد .

این سفارش و تاکید در پرورشگاه ها و خانه های تندرستی در کشور سوئیس که کودکان را به مدت 4 تا 8 هفته با عسل درمان کرده اند به کار رفته است .

میزان عسلی که در روز به کودکان  5 تا 12 ساله داده شده است از یک قاشق قهوه خوری تا یک قاشق سوپ خوری متفاوت بوده

که در شیر داغ حل و به کودکان داده شد دو پژوهشگر مشاهده کردند که در هفته اول میزان هموگلوبین خون بالا رفته است

و به 75 تا 80 درصد رسیده است .

بازتاب عسل روی هموگلوبین از سوی چهار پژوهشگر اسپانیایی و یک پژوهشگر استرالیایی نیز تاکید گردیده است .

عسل و خون

در یک آزمایش دیگر پژوهشگران فوق کودکان را به سه دسته تقسیم کرده اند :

دسته اول با یک رژیم معمولی ( عادی )، دسته دوم رژیم معمولی به اضافه عسل ،

دسته سوم رژیم معمولی با افزودن داروهای تحریک کننده اشتها یا چیزهایی که احتمالا روی هموگلوبین اثر دارد ، نغذیه شدند .

در نتیجه گروه دوم بهترین حالت عمومی را به صورت افزایش وزن و میزان بسیار بالای هموگلوبین نشان دادند .

دو پژوهشگر دیگر با افزودن عسل به جای قند در شیشه شیر کودکان پیش رس نتایج بسیار خوبی به دست آورده اند .

افزایش هموگلوبین در خون در یک پرورشگاه ایتام در اتریش نیز روی 30 پسربچه آزمایش شده

و در طی 6 هفته هر روز 2 قاشق سوپ خوری عسل به آن ها داده شد .

این 30 پسربچه با داشتن قد ، سن ، وزن و حالات کلی طبیعی همسان بوده اند .

در پایان آزمایش افزایش هموگلوبین و وزن نسبت به سایر کودکان مشخص شده است .

عسل و دیابت

عسل و دیابت

رسول اکرم فرموده است : « هرگز از نوشیدن عسل امتناع نورزید .»

دکتر فرانک قهرمان پور پژوهشگر ایرانی در مورد عسل و دیابت چنین می نویسد :

بسیاری از بیماران دیابتی در مورد ضرر و یا نفع عسل در مورد بیماری دیابت سوال می کنند

در جواب این گونه بیماران باید گفت که در مورد دیابت شیرین مصرف عسل همان قدر مضر است

که مصرف قند معمولی ضرر دارد ولی با در نظر گرفتن مطلبی که در مورد فروکتوز ذکر شد می توان عسل را جایگزین مقدار قندی نمود

که برای بیمار مجاز می باشد و باید توجه داشت که مصرف عسل به عنوان قند اضافی بر آنچه که در رژیم آنها پیش بینی شده مجاز نیست .

عسل و دیابت

« داویدوف پزشک روسی در این باره می نویسد :

عسل طبیعی برای بیماران دیابت ضروری است ، علاوه بر اینکه ماده شیرین و خوشمزه است

اگر به رژیم غذایی آنها اضافه شود بهتر می تواند نیازهای قندی آنها را برآورده کند تا اینکه به مواد قندی زیان آور روی می آورند . »

دکتر نائوم یوریش پزشک روسی بیماران خود را به خوردن عسل ( به ویژه عسل غنی شده با ویتامین )

که در انستیتو تحقیقاتی ویتامین در مسکو تولید می شود توصیه می نماید .

عسل ارزش سودمند خود را در درمان بیماری دیابت ثابت کرده است .

نکته مهم : کربوهیدرات ها با ماده ی قندی بالا ( قند، شکر سفید و شکر تصفیه شده ) ترشح انسولین را بیش از همه تحریک می کنند ،

ولی کربوهیدرات ها با مواد قندی پایین ( قند میوه ها و عسل ) ترشح کمتر انسولین را موجب می شوند .

اخطار : آیا می دانید جهان پزشکی هنوز علت دیابت را نشناخته و درمان قطعی برای آن ندارد .

پس به هوش باشید چون خطر در کمین شماست .

اگر می خواهید بر دیابت چیره شوید باید اطلاع کافی از آن داشته باشید

و مراقب سلامتی خود باشید .

عسل و کلیه

عسل و کلیه

حضرت محمد فرمودند : « هر کس می خواهد شفا پیدا کند باید صبح ناشتا عسل را با آب باران مخلوط کرده و بنوشد . »

نیوهول محقق روسی در سال 1813 به این نتیجه رسید که در بیماران کلیوی عسل بهترین ضدعفونی کننده

مجاری ادرار به شمار می آید

و آن پادزهر خوبی برای سموم مختلف می باشد .

اگر مخلوط با آب باران یا آب مقطر تغذیه شود باعث زیاد شدن ادرار ، رفع تشنگی و خرد شدن سنگ های کلیه و مثانه می گردد .

در کتاب های مختلف پزشکی راجع به اثر عسل در بیماری های کلیوی اشاره شده است و آن را به ویژه در کاهش شدت درد توصیه می کنند و

علت آن این است که در عسل حاوی مقدار ناچیزی پروتئین است و تقریبا فاقد نمک می باشد . این دو ماده نقش مخالفی در عوارض کلیوی دارند .

عسل را با خیسانده گیاهان دارویی می خورند .

پزشکان عسل را با جوشانده نسترن ، با عصاره ترب سیاه و در مورد رفع سنگ کلیه

مصرف عسل را با روغن زیتون و آبلیمو سه بار در روز توصیه می کنند .

عسل و کلیه

قند های موجود در عسل بیشتر از نمک تغذیه شده ، ورم های فیستولی لوله های ادراری را از بین می برد .

پژوهشگران معتقدند که عسل مستقیما ادرار را زیاد می کند و با تغذیه 100 گرم و سپس

50 گرم عسل در روز رنگ ادرار روشن می شود و

باسیل ها از بین می روند و عسل تیره را بیشتر سفارش می کنند .

اگر چه عسل را به عنوان وسیله پیشگیری در بیماری های کلیوی توصیه می کنند

با وجود این لازم است که از لحاظ مقدار با نظر و تجویز پزشک مصرف شود .

عسل و کبد

عسل و کبد

عسل برای درمان بیماری های کبد نیز مفید بوده و اثر آن به علت ترکیبات شیمیایی و بیولوژی آن است .

ثابت شده است که عسل علاوه بر اینکه خوراک سلول های انساج است بر ذخایر گلیکوژن می افزاید

و عمل سوخت و ساز نسوج را تشدید می کند .

با در نظر گرفتن این حقیقت که کبد سموم باکتری ها را خنثی می کند

و گلیکوژن عامل اصلی مبارزه با سموم باکتری هاست می توان به اهمیت عسل در افزودن قدرت کبد در مبارزه با میکروب ها پی برد .

به همین سبب است در درمان های بالینی از عسل که حاوی مقدار قابل توجهی گلوکز است

به روش تزریق وریدی در بدن انسان استفاده می کنند .

شرمن بیماران گوناگونی را که دچار نارسایی کبدی بوده اند با تزریق عسل درمان کرده و یک بیمار یرقانی را بهبود کامل بخشیده است

و یک مورد خونریزی کبدی و افزایش وزن در بیماران مربوطه دیده است .

عسل و کبد

در سال 1965 دکتر دان والتر استامبولیو پزشک بیماری های عفونی بیمارستان بخارست و

همکاران بر اساس مشاهدات بالینی خود گزارشی در مورد اثر ،

عسل ، گرده گل و ژله رویال در رژیم غذایی بیمارانی که از بیماری های گوناگون کبدی رنج می برند ارائه دادند .

به عقیده آنها عسل به ویژه آمیخته با گرده گل و ژله رویال ،

وسیله درمانی سودمندی در درمان بیماری های گوناگون کبدی است .

آنها به بیمارانی که پس از بهبود یافتن از بیمارستان مرخص می شوند توصیه می کنند که هر روز صبحانه حدود 50 گرم عسل ،

یک قاشق قهوه خوری ژله رویال و بعد از ظهر یک قاشق چای خوری عسل با مقدار برابر گرده میل نمایند .