جلوگیری از قطع عضو با عسل

برخی از پژوهشگران معتقدند که با مالیدن عسل بر روی زخم یک فرد مبتلا به دیابت می توان

از لزوم قطع یک پای بیمار پیشگیری کرد .

پروفسور جنیفرادی استاد دانشکده پزشکی و بهداشت عمومی دانشگاه ویسکانسین که

شش بیمار دیابتی خود را از خطر قطع عضو نجات داده است تحقیقات گسترده ای را در مورد خواص درمانی عسل آغاز کرده است .

در این درمان پس از برداشت پوست باکتری مرده عسل وارد زخم می شود و به دلیل خاصیت اسیدی خود باکتری از بین می برد

و از بروز عوارض مقاومت باکتریایی که در مصرف آنتی بیوتیک های استاندارد دیده می شود پیشگیری می کند .

به گفته این پزشک آمریکایی افراد مبتلا به دیابت معمولا از جریان خون ضعیفی برخوردارند

و از آنجا که توانایی آنان برای مبارزه با عفونت کاهش می یابد ، زخم هایشان به سختی درمان می شود .

جلوگیری از قطع عضو با عسل

وی افزود تقریبا هر 30 ثانیه یک قطع عضو ناشی از دیابت در جهان انجام می شود .

وی ضمن حائز اهمیت خواندن این موضوع برای بهداشت جهانی ،

اظهار امیدواری می کند که اگر بتوان ثابت کرد که عسل موجب شفای زخم افراد دیابتی می شود

می توان امیدهای تازه ای را برای بسیاری از مبتلایان به دیابت به وجود آورد و احتمال آن زیاد است .

در حال حاضر در کشور نیوزلند برای درمان زخم های بستر و در اروپا به شکل یک درمان جایگزین از عسل استفاده می شود .

پیوست : ابن سینا ، نیز در کتاب خود با ارج نهادن به قانون پزشکی می نویسد که

: عسل در درمان زخم های گود چرکی موثر است و مرهمی از عسل و آرد گندم را برای معالجه زخم ها تجویز می کند .

عسل و زخم ها

عسل و زخم ها

امام کاظم فرموده است : « عسل برای بیماران شفای عاجل و قاطع است . »

سال ها قبل از اینکه انسان پی به وجود عوامل میکروبی مانند :

باکتری ها ، قارچ ها و کپک ها ببرد ، عسل در عملیات جراحی و معالجه سوختگی ها استفاده می شد .

بر اساس اطلاعاتی که امروزه راجع به عفونت ها در دسترس است پاره ای از ادعا ها درباره اثرات معجزه

آسای عسل در معالجه زخم های قابل توجیه است .

در عسل مقدار رطوبت پایین ، فشار اسمزی زیاد و اسیدی بودنش باعث می شود

پوششی سترون روی زخم ها قرار گیرد ،

در عین حال به دلیل قابلیت حل آن در آب به سادگی قابل شستشو می باشد ،

از این لحاظ پزشکانی که عسل را برای معالجه زخم ها و جراحی ها به کار می برند ،

برای آن اثرات معجزه آسایی قائل بودند .

عسل و زخم ها

عسل تراوش هایی از خود بیرون می دهد که به اندازه کافی همه جای زخم را می پوشاند ،

چرک ها را از میان بر میدارد و از تغییر شکل و چروکیدگی بافت ها و جای زخم را به کلی از وجود میکروب ها پاک می سازد .

بولمن عسل را برای درمان بافت ها و دانه های متورم چرکی که گاهی پیکر آدمی را فرا می گیرد و کار به جراحی کشیده می شود

با شکافتن دانه های ورم کرده و ریختن عسل در درون آنها به طوری که عسل به خوبی در شکاف زخم ها جای بگیرد

طی مدت 24 ساعت محل زخم ها را بهبود کامل بخشیده است . این کار را چند بار در روز تکرار کرده است .

بر اساس تحقیقات انجام شده در انگلستان در سال 1992 استفاده از ضماد

عسل روی جراحت های باز عمل سزارین موفقیت آمیز گزارش شده

به طوری که بیماران نیاز به دوختن محل جراحت ها پیدا نکرده اند و با این عمل از خطر عمل جراحی رهایی یافتند .

عسل و ریه

عسل و ریه

امام کاظم می فرماید : « هیچ دارویی به خوردن عسل نمی رسد . »

از زمان های بسیار قدیم مردم به خواص درمانی عسل در معالجه بیماری های ریوی پی برده بودند .

چنان چه بقراط نوشته است که شربت عسل برای از بین بردن سرفه و خلط سینه مسلول نافع است .

هندو های قدیم نیز عسل و شیر را بهترین دارو برای درمان سل و فشار خون می دانستند .

اودینتسوف پژوهشگر روسی با خوراندن روزانه 100 تا 150 گرم عسل به بیمارانی که دارای  سل بودند

متوجه بهبود حالت عمومی ، افزایش وزن ، کاهش شدت سرفه ، بالا رفتن مقدار هموگلوبین خون گردید و در مورد سه بیمار که دارای عفونت ششی بودند

با خوراندن عسل نتایج خوبی به دست آورد از جمله زیاد شدن اشتها ، افزایش وزن ،

کم شدن اخلاط و تعداد آبریزی در روز از شب زیادتر شد که پیش از درمان بعکس بوده است .

ابن سینا برای درمان مراحل اولیه سل مخلوط عسل با گلبرگ گل سرخ را تجویز می کند و

معتقد است که برای نتیجه بهتر ، عسل باید قبل از نهار خورده شود .

عسل و ریه

همچنین خوردن عسل با شیر گرم داروی موثری برای درمان بیماری های شش است .

شواهد بسیاری بر این دلالت دارند که عسل داروی قوی ضد سل ششی است

که به همین دلیل نمی توان از خواصی که در این زمینه دارد چشم پوشید با این وصف می توان تایید کرد که عسل تقویت کننده ضروری برای افزایش پایداری تن در مقابل عفونت سلی است .

راف برای ناراحتی های ریوی ، سرفه و گرفتگی صدا نسخه زیر را تجویز می کند :

یک عدد پیاز را رنده نموده و پوره حاصل را در یک لیوان سرکه ریخته و مخلوط به دست آمده را صاف می کنند و

با هم حجمش عسل مخلوط نموده و هر 5/1 ساعت یک قاشق غذاخوری از آن مصرف می نمایند .

فراکه می گوید که در میان اسانس های موجود در عسل اسانس تربانتین و کامفر که از گونه هیدروکربورها هستند

و نیز کاکوتی  به میزان کم ریه ها را آرام و پاک نموده و به میزان زیاد آرام بخش تن و جان می باشند .

آن ها نیز در کشتن باکتری ها و میکروب ها تاثیر دارند البته آن بستگی به میزان عفونت شش ها دارد .

عسل و چشم

عسل و چشم

ابوعلی سینا می گوید :« عسل دید چشم را زیاد می کند .»

در مصر قدیم عسل به عنوان یکی از بهترین داروهای موثر در درمان چشم مورد توجه بود .

در پاپیروسی که به وسیله ابرس خوانده شده است دستور تهیه مرهمی بر پایه عسل و روش کاربرد آن با کلمات زیر به رنگ قرمز همراه است

( آسوده خاطر باشید زیرا این دارو حقیقتا بسیار خوب است ) .

هاؤسر دانشمند آمریکایی در سال 1846 میلادی به جهانیان اعلام نمود

که عسل عامل شفا دهنده ای در سوختگی های مخصوص چشم است .

همچنین گوئیکس دانشمند روسی در سال 1898 طی مقاله ای اعلام کرد که عسل داروی بسیار موثری برای آماس و التهاب چشم می باشد .

در کنگره چشم پزشکی سنگاپور هم یکی از دانشمندان مصری عسل را موفق تر از دارو های شیمیایی دانست .

مصرف عسل در درمان بیماری های ناشی از کمبود ویتامین های « آ » و « ب » و درمان شب کوری موثر است .

ابن سینا سودمند بودن عسل با آب پیاز ، شبدر ، مرغ(بیدگیاه) را برای درمان بیماری های چشم توصیه می کند .

عسل و چشم

در سوخومی ( قفقاز ) آ.میخائیلوف برای درمان ورم پلک ، ورم ملتحمه ،

زخم های قرنیه و سایر بیماری های چشم ضمادی بر پایه عسل اوکالیپتوس به کار برده است .

در بخش چشم پزشکی بیمارستان محلی اودسا ، زخم های گوناگون قرنیه را با پماد هایی بر پایه عسل معالجه کرده اند .

در آغاز کار با افزودن عسل به مرهمی که دارای 30 درصد سولفیدین بود ، اکتفا شد .

با این روش جراحات مقاوم قرنیه با به هم آمدن زخم به خوبی درمان شدند .

بیمارانی که دچار ورم قرنیه حاد بودند با مصرف قطره چشم 30 % سولفامید سدیم ، پماد وازلین و سولفیدین نتیجه نگرفتند ،

مگر پس از استعمال پماد عسل و سولفیدین .

در آینده نزدیک علم پزشکی متوجه خواهد شد که عسل خود دارای خواص درمانی عالی در درمان بیماری های چشم است .

شربت ضد نفخ کودکان

شربت ضد نفخ کودکان

طرز تهیه و روش مصرف : 375 گرم عسل را با 100 گرم آب جوش به خوبی مخلوط کنید .

سپس مخلوط را در یک بطری به گنجایش یک لیتر بریزید و 10 دقیقه آن را تکان دهید .

به مخلوط 2 قطره روغن بادیان و یک قطره روغن رازیانه رومی اضافه کنید و مجددا 10 دقیقه بطری را تکان دهید .

هر بار به شیشه شیر کودک(بالای یکسال) یک قاشق چایخوری از این شربت را اضافه کنید .

کودکان بزرگتر می توانند یک قاشق چای خوری از شربت را به صورت خالص میل نمایند .

پژوهشگران آمریکایی نیز عسل را در تغذیه کودکان به کار برده اند .

شربت ضد نفخ کودکان

در آغاز نصف قاشق قهوه خوری در هر 24 ساعت و رفته رفته تا 2 قاشق افزایش داده شد .

کودکانی که با عسل تغذیه شدند به واسطه حالت شادی بخشی که در ستگاه گوارش آنها دیده شد هیچ گاه نشانه نفخ در روده آنها مشاهده نگردید .

عسل و نوزادان

استفاده از عسل در نوزادان زیر یک سال توصیه نمی شود .

عسل نوعی ماده غذایی طبیعی و خام است .

مصرف هیچ نوع از مواد غذایی خام برای برای نوزادان توصیه نمی شود .

عموما سیستم ایمنی کودکان زیر 12 ماه به اندازه کافی رشد نکرده تا از عهده هرگونه آنتی ژن و دیگر پروتئین های مضر قوی برآید .

عسل مثل هر ماده ی غذایی خام ممکن است حاوی اسپور باکتری کلسترودیوم بوتولینوم باشد .

اگرچه اسپورهای باکتری بوتولینوم سموم خطرناک تولید می کند اما این مواد را فقط در هنگام رشد تولید می کنند ؛

آنها نمی توانند در عسل رشد کنند با وجود این توصیه نمی شود عسل را به کودکان زیر یک سال بدهیم

تا اینکه سیستم ایمنی آنها رشد کند . کودکان بزرگتر با سیستم ایمنی تکامل یافته قادرند

این باکتری و اسپورهای قوی و خطرناک آن را از کار بیندازند .